Suikerrock 25

Suikerrock (Correctie: Win For Life Suikerrock volgens de nieuwe branding) staat al 25 jaar garant voor straffe line-ups op een gezellig marktplein. En ook voor deze jubileum editie is dat niet anders. Van namen zoals Moby, Deep Purple, Iggy Pop, Tom Jones en Roxette is het duidelijk dat er een divers publiek wordt aangesproken, die dan ook meestal in grote getallen naar de Tiense Grote Markt afzakken. Zo heeft elke dag zijn doelgroep, die zo divers is als oude rockers, dance liefhebbers, en familiegroepen. Maar ook de muziekliefhebbers komen hier aan hun trekken.

De eerste dag was wel een trage starter. Hoewel Soulsister en Tom Jones met een hele hoop van hun oude hits kwamen, bleef de markt half-leeg. (in tegenstelling tot de enorm sterke Kick-Off Day vorig jaar).

Dag 2 was daarentegen uitstekende rock. Opener van de dag was Triggerfinger, die niet echt veel moeite had om ass te kicken. Ruben Block en zijn 2 consorten speelden zoals altijd de ziel uit hun lijf, en lieten hun snaren afzien, met wat enkel kan beschreven worden als pure energie. Tussendoor praatte Ruben wat het volk, en wat hij wel norm raar vond, is dat die rare golden circles de voorkant van het publiek redelijk leeg lieten, terwijl het achteraan op de markt enorm druk was. Een terugkerend iets onder de performing bands. Al bij al hebben de mannen van Triggerfiger zich nog ingehouden tijdens hun uurtje op de Tiense markt. Toch van acrobatenstunten. 'Enkel' Een kleine klimpartij naar een van de speakertorens sloot het optreden af, en het publiek was opgewarmd voor de andere grote naam: Iggy Pop!

Onder de naam Iggy & The Stooges kwam Iggy himself al vanaf het begin van de set zonder T-Shirt op. Zoals het een echte rocker betaamd is dit een van de dinosaurussen van de Rock. Eens ze die 27 jaar gepasseerd zijn blijven doorgaan met de energie van een jong dartel veulen in een groene weide. Of zoiets. Door de hele setlist zaten er wel genoeg dingen in buiten de muziek, zoals Iggy die in de Golden Circle gaat meezingen met de fans, of een 20 man mee laat feesten op het podium. Straffe performance!

Daarna was het tijd aan Deep Purple and the Neue Philharmonie Frankfurt om die oudere generatie rockers te laten genieten van een mooie show. Symfonisch geeft altijd een veel voller geluid in nummers vind ik persoonlijk, dus dit was ook om de vingers van af te likken. Heerlijk!

Voor mij begon de dag met De Jeugd Van Tegenwoordig. Ik heb ze al veel te veel gezien, en ze staan me nog altijd niet aan. Helaas. Wel beter dan vorig jaar The Opposites. Dat was pas vreselijk.

Tijdens Zornik brak het vuurwerk echt los. Letterlijk in dit geval. Het rockgehalte ging omhoog, en zelfs een kapotte guitarstrap kon Koen Buyse niet tegenhouden. De muziek van Heather Nova daarentegen sneed door het vlees, recht in het hart. Zo werd de hele markt stil, om niet veel later hun diepste ziel bloot te leggen aan Moby. Die moest hier geen moeite voor doen, maar nog voor dat hij op het podium stond ging het publiek al wild bij de eerste tonen. Niet voor niets dat Moby en soortgenoten graag in België spelen.

Tijdens wat een van DE optredens was van het festival, bracht Moby zelfs "When I reach for my revolver"; een geweldig en rauw nummer uit zijn beginjaren, exclusief voor zijn Belgische fans. Zelfs in de backstage werd er uitgebreid gefeest, en overal genoten fans van dit top-optreden.

De traditionele familiedag op zondag trok dan ook weer eens de gezinnen. Waar Tom Dice en Tom Helsen beiden het publiek samentrokken, was het aan Bart Peeters om ze los te laten. Er werd gezongen, gesprongen, gedanst en gefeest. Ook verklaarde hij de VIP zone (mini golden circle) vandoor nietig, en werd uitgenodigd, of eerder beveelt,mom over de hekken te springen, en een feest te bouwen in de zones van de frontstage en de VIP zone. Hier werd dan ook gretig op ingespeeld, en alvlug werd het een echt volksfeest, waar Koning Bart als een echte acrobaat over de hekken van de frontstage wandelde, ondersteund door zijn fans en security. Daarna was het weer eens de beurt aan Natalia, diemons ongegeneerd een blik "gunde" onder haar rokje in. Beste Natalia: Zilveren ondergoed, een zwarte BH en een gouden kleedje gaan niet echt samen. Dat terzijde zijn we dan maar gaan eten, zodat we op tijd stonden voor The Baseballs. Voor wie ze niet kennen, het is die Duitse band die Rockabilly versies maakt van moderne hits, zoals Umbrella, Love In This Club, Born This Way, ... . De vonken vlogen er af, in een spectaculaire show, waar zelfs de piano in brand schoot. Enkel jammer dat de show meer liet zien dan het muzikale. Kwatongen viel het zelfs op dat er wel veel geluidsverschil was tussen de nummers en de tussenstukjes. Maar we zullen het op een PA foutje houden.

Afsluiter van dit jubileum jaar was Roxette. Het Zweedse pop-duo staat sinds de ziekte van haar lead-zangeres terug op het podium. Muzikaal klonk alles wel goed, maar we konden enkel maar opmerken dat er veel kracht in haar stem weg was.

Als afsluiter kwam er nog een bescheiden vuurwerk op de tonen van überband The Beatles, en een tot ziens naar volgend jaar.

Waar iedereen het mee eens was, is dat dit weer een top-jaar Suikerrock was. Bijna alles wat we gezien hebben, (ok, we hebben wat gemist zaterdag vroege namiddag) was dan ook goed! Enkel please, geen 4 jaar op rij Natalia. Bedankt!

Bekijk de hele foto reportage hier.

(nvdr: Wegens foto restricties zijn er geen foto's van Tom Jones)